Newsy

O Boże, Boże! Sen to czy prawda? Znów cały świat na placu Świętego Piotra w Rzymie. Beatyfikacja Ojca Świętego Jana Pawła II - Papieża Polaka. Jakie to szczęście, że moje pokolenie może to przeżywać. O Boże, Wielki Boże! Ty znasz nas, Polaków. Znałem Go, znałem jak urósł duszą i ciałem!... I słyszę z nieba głosy jak gromy: To namiestnik wolności na ziemi widomy! On to na sławie zbuduje ogromy swego Kościoła! Nad ludy i nad króle podniesiony. Na trzech stoi koronach, a sam bez korony. Znałem człowieka z kamieniołomów, w trepach, w kurtce, z różańcem w kieszeni. Szedł w górę, pod prąd potoku, szukając starannie ukrytego źródła. Znałem Go z Czarnej Hańczy, z Krakowa, z Wiktorówek, z Watykanu i z tej pamiętnej nocy, kiedy kazał napisać: Całe życie Was szukałem, teraz Wy przyszliście do mnie. Dziękuję! Teraz mówi to samo. Słyszycie? Zobaczcie! Zasłona spadła z obrazu. On naprawdę jest święty! On jest - błogosławiony! Nie płaczcie! Teraz coś się musi stać. Teraz wróci do swoich. Ojcze Święty - Błogosławiony. Wstydu oszczędź. Zapomnieliśmy Twoje słowa. My chcemy po swojemu, nie po Bożemu. Matko Boża! I daj mi sen o łąkach umajonych, gdzie jest Twój tron z Papieża złotych róż, a Ojciec nasz różańcem Ci wyznaje: Maryjo, już na zawsze jestem Twój. Tak, On już jest wśród świętych i błogosławionych. Ale całe życie nas szukałeś. Jesteśmy. Przyjdź i zostań z nami!

ks. bp Józef Zawitkowski

Tę informację podał w sobotę na antenie Radia Głos biskup pelpliński Jan Bernard Szlaga - podaje 'Rzeczpospolita'. Jak przypomina, 22 października 1978 r. Jan Paweł II odprawił mszę św. inaugurującą pontyfikat.

Z daty 2 kwietnia (dzień śmierci papieża) zrezygnowano, bo często zbiegałaby się z Wielkim Postem. Nie zdecydowano się też na 16 października – datę wyboru Karola Wojtyły na papieża – aby nie było zbieżności ze wspomnieniem św. Jadwigi Śląskiej - czytamy. Bp Szlaga powiedział też, że to nie Watykan miał wątpliwości co do cudownego uzdrowienia francuskiej zakonnicy za pośrednictwem Jana Pawła II, ale badający ją lekarz, który jako osoba niewierząca nie uznał cudu, bo w to nie wierzy.

Źródło: IDK

Stosunkiem głosów 15 do 2 sędziowie izby wyższej Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu odrzucili wyrok pierwszej instancji w sprawie Włochy przeciwko Lautsi. Uznano, że obecność krzyża w szkole nie jest złamaniem praw rodziców do wychowania dzieci według ich przekonań ani prawa dziecka do wolności religijnej. Decyzja jest ostateczna. Ogłoszony wczoraj w Godzinie Miłosierdzia wyrok jest zwycięstwem prawdy nad tchórzliwą polityczną poprawnością.

- To piękny dzień dla wolności religijnej - podkreśla w rozmowie z 'Naszym Dziennikiem' włoski socjolog Massimo Introvigne, przedstawiciel OBWE ds. walki z nietolerancją i dyskryminacją chrześcijan, po ogłoszeniu wyroku.
Wczoraj Trybunał wydał wyrok w sprawie odwołania się rządu włoskiego od tej decyzji i przyznał rację Włochom. Uznał, że obecność krzyża w szkole nie jest złamaniem praw rodziców do wychowania dzieci według ich przekonań ani prawa dziecka do wolności religijnej w myśl artykułu 2 pierwszego protokołu (prawo do nauczania) i artykułu 9 (wolność myśli i przekonań religijnych) Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.
Wyrok ma charakter wyjątkowy. - Po raz pierwszy w tego typu sprawie zdarzyło się tak, że decyzja podjęta niemal jednogłośnie w pierwszej instancji została uchylona w instancji odwoławczej - zauważa Massimo Introvigne. - Potwierdza to absurdalny i ideologiczny charakter pierwszego wyroku - dodaje. Jak zaznacza, jest to także ważny głos, który potwierdza podstawową tezę, w myśl której prawa większości nie są mniej ważne i godne obrony niż prawa mniejszości.
Wyrok w sprawie odwoławczej zapadł dopiero w drugim terminie. Pierwotnie miał być ogłoszony 30 czerwca 2010 roku. Jednak sędziom Trybunału Praw Człowieka nie udało się mimo burzliwej dyskusji wydać wyroku w - wydawać by się mogło - tak prostej sprawie. Jak zwraca uwagę w rozmowie z 'Naszym Dziennikiem' senator Zbigniew Cichoń, fakt, że tak długo musieliśmy czekać na wyrok Trybunału, świadczy o tym, że pojawiły się trudności w uzgodnieniu stanowiska. - Wiemy, że wyrok zapada większością głosów, ale uzgodnienie stanowiska okazało się bardzo trudne przy 17 osobach, które zasiadają w Trybunale. Przecież te osoby reprezentują różne światopoglądy, postawy, wartości, różne religie - wyjaśnia. - Do tego dochodzi świadomość protestów, jakie pojawiły się po orzeczeniu wyroku w pierwszej instancji - dodaje. Jednak jak podkreśla, ten wyrok Trybunału będzie miał znaczenie, jeżeli do Trybunału trafią podobne sprawy. - Bardzo duże znaczenie w tej sprawie może mieć zasada precedensu, wyznacza bowiem kierunek interpretacji Konwencji Praw Człowieka - podkreśla adwokat.
3 listopada 2009 r. Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu uznał, że krzyże w szkole, do której chodziły dzieci Lautsi, łamią prawo do wolności religijnej jej dzieci i prawo rodziców do wychowywania dzieci w zgodzie ze swoimi przekonaniami. Przyznano jej także odszkodowanie w wysokości 5 tys. euro za 'szkody moralne'. Obecne orzeczenie uchyla tamte decyzje.
- Wyrok Trybunału w Strasburgu daje poczucie ulgi. Ci, którzy kształtują świadomość Europy, zdali egzamin, wyszli z tej próby zwycięsko - mówi ks. prof. Waldemar Chrostowski. - Sędziowie zdecydowali, że krzyż może wisieć w sali szkolnej we Włoszech, a tym samym wydali wyrok, który szanuje wszystko to, czym jest Europa i czym być powinna - dodaje.
Należy mieć nadzieję, że ten ostateczny wyrok Trybunału w Strasburgu ostudzi zapał liberalnych i ateistycznych środowisk, które wcześniejsze orzeczenie wykorzystywały do atakowania wszystkiego, co chrześcijańskie w przestrzeni publicznej. Oby przyczynił się także do zahamowania tendencji do uchwalania absurdalnych przepisów, które w rzeczywistości uderzają w wolność religijną chrześcijan w Europie. Trzeba jednocześnie podkreślić, że zapewne taki, a nie inny wyrok Trybunału jest także owocem pewnego przebudzenia chrześcijan w Europie po pierwszym wyroku Trybunału i dowodzi, że bierność i niereagowanie niczemu nie służą.
- Ten ostateczny werdykt pokazuje, że potrafimy i chcemy stawać w obronie krzyża, religii. Jednocześnie widzimy, że ten głos sprzeciwu, który płynął z różnych stron Europy, przyniósł dobre rezultaty - podkreśla ks. prof. Chrostowski.

Maria Popielewicz

Źródło: Nasz Dziennik

W obradach wzięło udział 24 przedstawicieli poszczególnych diecezji. Zastanawiali się oni nad powołaniem do istnienia Krajowej Rady Różańcowej, której podstawowym zadaniem byłaby koordynacja podejmowanych działań oraz przygotowywanie materiałów formacyjnych. Jak podkreśla ks. Szymon Mucha, redaktor naczelny miesięcznika „Różaniec”, Żywy Różaniec jest obecnie największą grupą formacyjną w kraju i dlatego powinien być widoczny na forum Kościoła w Polsce.

Koncelebrowanej Mszy św. przewodniczył abp Henryk Hoser. W homilii biskup warszawsko-praski podkreślił, że największą pokusą dzisiejszego świata jest chęć zajęcia miejsca Boga oraz odebranie człowieczeństwa bezbronnej ofierze. Odwołując się do tekstu Ewangelii, abp Hoser przypomniał, że również Chrystusa próbowano pozbawić człowieczeństwa. Jednak „Jezusa Zmartwychwstałego zabić już nie można. I stąd bierze się trwałość przymierza, trwałość Kościoła i Jego proroctwa”. Zdaniem hierarchy, do głębokiego zrozumienia odkupienia prowadzą kolejno wszystkie tajemnice różańcowe, podczas których towarzyszy modlącemu się Maryja, będąca strażniczką poprawności wiary.

Źródło: KDI

Pismo stale współpracuje z Ruchem Przełomu Narodowego i Klubami Patriotycznymi, których prezesem jest prof. Jerzy Robert Nowak znany m.in. z anteny Radia Maryja i Telewizji Trwam umieszczając w większości numerów dodatek poświęcony tym ruchom i informujący o sprawach z nimi związanymi. Ksiądz Ryszard głosił kazania na wszystkich Mszach św. w czasie których przypominał o świętości ludzkiego życia, a zwłaszcza człowieka poczętego. Księdzu Ryszardowi życzymy wielu łask od Boga, siły i dalszej gorliwości w obronie życia najbardziej bezbronnych. Zapewniamy również o naszej modltwie.

Jednocześnie zmniejszyła się liczba zgonów księży oraz przypadków porzucania stanu duchownego. Annuarium Statisticum Ecclesiae 2009 zostanie niebawem zaprezentowany przez Stolicę Apostolską. Na fragmenty publikacji powołuje się watykański dziennik „L'Osservatore Romano”.

Od 1999 do 31 grudnia 2009 przybyło na całym świecie ponad 5,5 tys. kapłanów. Dwa lata temu było ich 410 593. 275 542 to księża diecezjalni, a 135 051 – zakonnicy. Tych ostatnich najszybciej ubywa. 10 lat temu było ich 139 997, a kapłanów diecezjalnych 265 012.

O ile w 1999 roku 15 proc. wszystkich księży pochodziło z Ameryki Łacińskiej i Południowej, o tyle 10 lat później odsetek ten wzrósł do 17,4 proc. W regionie tym żyje ponad 42 proc. wszystkich katolików na świecie. Przybywa także kapłanów zakonnych i diecezjalnych w Afryce oraz Azji. Ubywa natomiast kapłanów w Europie, Ameryce Północnej i Oceanii. W Europie więcej duchownych umiera niż wyświęcanych jest neoprezbiterów. W Ameryce Północnej liczba diecezjalnych księży katolickich spadła o 7 proc., a księży zakonnych o 21 proc.

źródło: Internetowy Dziennik Katolicki